تنظیم وقت مشاوره
 اقامت کانادا-کانادا  اقامت کانادا-صفحه اصلی
توانايي درك اختلافات فرهنگي و سازگاري با جامعه جديد


توانایی درک اختلافات فرهنگی و سازگاری با جامعه جدید


برخی مشکلات یکسان برای همه کسانی که با هدف اقامت بلند مدت (بیش از 3 ماه) به خارج از کشور سفر می کنند رخ می دهد،مشکلاتی که اغلب ریشه روانشناختی و جامعه شناختی دارد، قابل حل و در عین حال در صورت عدم توجه بسیار خطرناک است.
ابتدا به بررسی مشکلات، تغییرات و اختلافاتی که در بدو ورود در کارجو بوجود می آید می پردازیم و پس از آن راهکارهای موجود را به چالش خواهیم کشید
متقاضی با هدف های متفاوت و به امید ایجاد تغییر دلخواه پا به عرصه سفر نهاده و طبیعتا انتظار دارد در حداقل زمان به هدف مورد نظر دست یابد، این در حالی است که سختی ها و موانع موجود در ابتدای راه موجب می شود تا او دچار احساس سرخوردگی و بروز تردید از اقدام خود گردد.
این حس نا امیدی و تردید در خانم ها بسیار شایع تر از آقایان است،آقایان بنا به خصلت خود می توانند با سرگرم شدن به کار، از بار افکار نگران کننده خود بکاهند، ولی در صورت گرفتار شدن آقایان در این احساسات، عوارض آن بسیار سنگین تر از عوارض یافت شده در خانمها است.
جامعه شناسان و روانشناسان بزرگی در زمینه مشکلات و تغییرات روحی تازه واردین در کشور های نیرو پذیر مطالعه نموده اند و این تغییرات را به روشهای گوناگونی تقسیم بندی نموده اند که جملگی معتبر و مفیدند ولی بنا به تحقیقاتی که اینجانب داشته ام به این نتیجه رسیدم که اغلب تعییرات روحی و احساسی کارجویان را می توان در 5 مرحله کلی تقسیم کرد:
1. مرحله ورود به کشور هدف
2.
مرحله آغاز از نقطه صفر
3.
مرحله درک واقعیات و رشد
4.
مرحله انطباق پذری و سازگاری
5.
مرحله ثبات
تغییرات و نشانه های این مراحل در همگان یکنواخت نیست، شاید همه این نشانه ها در فردی نمایان گردد ولی در فرد دیگر فقط یکی از آنها مشاهده گردد چرا که انسانها رفتارهای گوناگونی در برابر تغییرات، مشکلات و اتفاقات از خود نشان می دهند، ولی از نظر کلی تشابهات قابل توجهی نیز وجود دار که بررسی مراحل و راهکارهای مقابله خالی از لطف نیست:

1. مرحله ورود به کشور هدف
کارجو پس از مدتی انتظار با اخذ ویزا وارد کشور هدف می شود، بدیهی است که در بدو ورود با توجه به شنیده ها و تحقیقاتی که داشته نظرات غالبا مثبتی نسبت به کشور هدف دارد.
در هتل یا در مکانی که از قبل هماهنگ شده اسکان یافته و با کنجکاوی و علاقه به همه چیز می نگرد روز های اول بسیار زیبا و دوست داشتنی است، برخورد با افراد جدید، فرهنگ جدید و شرایط متفاوت، همگی در کنار قدرت استفاده از توانایی هایی که با تلاش زیاد کسب شده است همچون: زبان و ایجاد ارتباط با مردم محلی، جالب آنکه چه مردمان بومی و چه هموطنان مقیم علاقه مند به آشنایی با کارجو هستند و در حد توان خود به ایشان کمک می نمایند.حس زیبایی که کارجو با فراموش کردن روزمرگی های زندگی قبلی و ورود به شرایط جدید احساس می کند.
این حس زیبا در یک الی 6 ماه اول تا جایی دوام دارد که کارجو می خواهد وارد مرحله دوم شود، مرحله "آغاز از نقطه صفر" ، زمان سپری می شود و کارجو باید جهت یافتن اسکان دائم،کار و یا ادامه تحصیل اقدام عاجل نماید و این پایان بخش تفریحی و آغاز زندگی روزمره جهت نیل به هدف است.

2. مرحله آغاز از نقطه صفر
دنیای امروز بر پایه اعتماد و اعتبار بنا شده اعتباری که از سابقه فرد در عرصه های متفاوت زندگی نشات می گیرد ولی کارجو این سابقه را در کشور هدف ندارد لذا در اولین قدم یعنی تهیه مسکن دچار مشکل می گردد.
عدم تسلط کافی به زبان،فرهنگ و روش زندگی مردم در کشور هدف کارجو را دچار احساس غربت و بیگانگی با محیط جدید می کند. احساس تردید از اقدام انجام شده ،گوشه نشینی و عدم تمایل به ایجاد ارتباط با دیگران از نشانه های غربت گرفتگی است.
شخصیت اجتماعی انسانها را می شود به بادبادکی تشبیه کرد که در مرور زمان با تلاش زیاد دمیده شده و به حدی از حجم خود رسیده است. مهاجرت با هر هدفی که باشد به منزله تخلیه همه باد دمیده شده از بادبادک شخصیت اجتماعی فرد است.
کارجو نمی تواند انتظار داشته باشد که در کشور مقصد نیز از همان مرحله ای آغاز نماید که در کشور مبداء داشته است، کارجو برای رسیدن مجدد به حجم مورد نظر نیازمند، زمان و تلاش مضاعف بوده و مسلم است با توجه به راه پیموده و تجربیات کسب شده رسیدن به حجم قبلی بسیار آسان تر،کم هزینه تر و سریعتر است و بدیهی است پیشرفت بیشتر زمان و تلاش مختص به خود را می طلبد.

 

 

 


در مرحله آغاز و ورود به جامعه کشور مقصد ومواجه کارجو با سختی ها وی اقدام به شناسایی اختلافات فرهنگی،دیدگاهی و رفتاری، تفاوت موجود در سبک زندگی ،نوع مسکن ،مواد غذایی از طرفی و از دست دادن موقعت های قبلی ونا مشخص بودن وضعیتی فعلی با اگر و اما های فراوان دلتنگی و تردید از ادامه راه ،یادآوری نقاط خوب و برجسته وطن از طرف دیگر فشار عصبی بی وصفی را به کارجو و خانواده او وارد می کند
هزینه های زمانی،احساسی و مالی که جهت ورود به کشور هدف صورت پذیرفته است. هزینه های گزاف زندگی جاری بدون داشتن کار و طبعا برنامه ی روزانه مشخص،کارجورا دچار بیماری روحی کرده ، پشیمان و سرخورده از اقدام به مهاجرت می نماید
چه راهکار در این شرایط می تواند موثر باشد؟ آیا برگشت به وطن گزینه مناسبی است؟ بهترین قدم جهت درمان بیماری روحی چیست؟
بدیهی است که قدم اول، ایمان به خداوند و توکل به وی می باشد. کارجو فردی است که بر اساس این استاندارد دلیل و هدف خود را تعیین نموده و با علم به همه مشکلات قدم در این راه نهاده است و به واسطه تمایل زیادی که درجهت نیل به هدف خود دارد با اعتماد به نفس می تواند با مشکلات مواجه شده و با صبر و حوصله و استفاده از دانش،توانمندی ها ،خدمات دولتی کشور هدف، کمکها و راهنمایی های آشنایان و دیگر هم وطنان مقیم بر مشکلات اولیه فایق آید.
لیکن بدیهی است که در مسائل مرتبط با روانشناختی انسانها، پیشگیری بهتر از درمان است.
لذا کارجو حتما باید با جمع آوری کلیه اطلاعات در مورد کشور هدف و منطقه مورد نظر خود جهت زندگی و شناسایی مشکلات احتمالی ،تمهیدات لازم را قبل از سفر جهت آماده سازی روحیه خود، همسر و فرزندان در نظر بگیرد.
قدم دوم،ایجاد هدف های کوتاه مدت است کارجو به قصد کار و زندگی عزیمت نموده است لذا کسب استاندارد های مهارتی، یکی از الزامات مورد نیاز وی جهت ورود به بازار کار است اخذ ارزشیابی یا اجازه کاربصورت حرفه ای از 3 الی 12 ماه بطول می انجامد در این شرایط دو اقدام قابل بررسی است:
1. مبادرت به تحصیل در یک از رشته های تکمیلی مرتبط با رشته کاری خود جهت ارتقاء توان فنی و کسب مدرک محلی بمنظور جلب اطمینان بیشتر کارفرما
2. مبادرت به کارهای متفرقه جهت کسب درآمد و آشنایی بیشتر با بازار کار کشور هدف
کارجو با توجه به شرایط مالی و امکانات خود بهترین فرد برای اتخاذ بهترین انتخاب است ولی پیشنهاد من مبادرت به هر دو اقدام بصورت همزمان است.
آغاز به تحصیل و یا اقدام به کسب مدرک از مراجع معتبر کشور مقصد از چند جهت حائز اهمیت است چرا که کارجو در ابتدای آغاز زندگی در کشور هدف و تا زمان اخد تاییدیه های لازم جهت اشتغال دائم باید زمانی را به انتظار بنشیند،این دوره انتظار موجب می شود که از توجه کارجو نسبت به هدف کاسته شود و ورود او به جامعه جدید به تاخیر بیفتد همین امر باعث دور شدن وی از هدف اولیه نیز می گردد.
حال آنکه تحصیل حتی در دوره های کوتاه مدت موجب می شود تا فرد با افراد گوناگون آشنا شده،از محیط تنهای خانه دور شده، توانمندی خود را افزایش داده واعتماد بنفس خود را ارتقا بخشد.
مبادرت به تحصیل موجب می شود تا کارجو در بدو ورود دارای یک هدف کوتاه مدت و برنامه مشخصی در زندگی گردد که خود ورود وی را به زندگی اجتماعی در کشور هدف آسان تر و سریعتر می نماید.
لازم است توجه کارجویانی که بصورت خانوادگی اقدام نموده اند را به این نکته جلب نمایم که:
تصمیم به زندگی در یک کشوری دیگر، تصمیمی است که هر دو زوج باید به آن رسیده باشند و با تمایل کامل هر دو طرف، اقدام نمایند. بدیهی است که خانم ها با توجه به وابستگی های احساسی و حساسیت های ویژه ای که نسبت به تغییرات و تحمل مشکلات دارند باید حتما از تمایل کافی جهت زندگی در خارج از کشور برخوردار باشند و با یادگیری زبان و فراگیری مهارت یا مهارتهایی که موجب ورود آنها به زندگی اجتماعی در کشور هدف گردد از غربت گرفتگی آنها جدا جلوگیری گردد.
لازم به تذکر نیست که بیماری روحی هر یک از زوجین ،با توجه به تفاوتهای فرهنگی میان کشور ما با کشورمقصد، موجب دور شدن هر دو از هدف نهایی و به خطر افتادن استحکام ارکان زندگی مشترک خواهد شد. این بخشی از واقعیت تلخ مهاجرت است که پیشنهاد می شود حتما مورد بحث و بررسی زوجین قرار گیرد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خلاصه ای از کتاب آنچه خود داشت ، نویسنده : هانی تنهایی

 


کلیه حقوق این نوشته متعلق به موسسه کاریابی بین المللی 'کارسازان آریان پارس' می باشد
نقل قسمتی یا کل مطلب در وب سایت ها و وبلاگ ها بدون ذکر منبع و ثبت لینک این موسسه غیر مجاز بوده و پیگرد قانونی دارد.استفاده از این مطلب در کتاب ها و جزواتی که به چاپ می رسند نیازمند اخذ اجازه ی کتبی می باشد.

بازدید از این صفحه : 1655